მამულიშვილნო! დანო და ძმანო! მრავალ ჭირ-ვარამ გამოვლილო ქართველო ერო! 16 წელი გვაშორებს იმ შემაზრზენი მოვლენებისგან, რომლებიც საქართველოს თავს დაატეხეს 1991-1992 წლების სახელმწიფო გადატრიალების ორგანიზატორებმა, საქართველოს დაუძინებელმა მტრებმა  და წითელი ინტელიგენციის „თვალსაჩინო“ წარმომადგენლებმა. 16 წელია სულში ჩაფურხებული და დამცირებული დადის ქართველი კაცი და სიმწრისაგან აღარ იცის, რა გზას დაადგეს. მინავლდა და სადაცაა, მივიწყებას მიეცემა ჩვენი დიდი წინაპრების, წამებულების, წმინდა მეფეების, მხედართმთავრების, ილიას, აკაკის, ვაჟას, მერაბისა და ზვიადის მიერ ნალოლიავები ეროვნული ცნობიერება.

ქართველი ერის სათაყვანო ზვიად გამსახურდია ხშირად ამბობდა „ბეღურებს ზარბაზნებს არ ესვრიანო“.
არ მინდოდა ამ წერილის დაწერა, მაგრამ აქ ბეღურებთან აღარა გვაქვს საქმე, ბეღურა უწყინარია, აქ ჩვენ მყრალმა ქინქლებმა შემოგვიტიეს და ხელი თუ არ გავანძრიეთ, ძალიან შეგვაწუხებენ.

ახლოვდება 22 დეკემბერის თარიღი. ქართველნო გახსოვდეთ საქართველოს დამაქცევართა სახელები და გვარები.

დიდგორი

არ დაგავიწყდეს ქართველო ერო!

სამწუხაროდ, ჯერ-ჯერობით არავის გამოუთქვამს სინანული 1992-1995 წ. მკვლელების პარლამენტში მონაწილეობის გამო. ამ სამარცხვინო პარლამენტის წევრები, რომელთა სიასაც აქ ვაქვეყნებთ, სიმოვნებით უმშვენებდნენ მხარს ქართველი ერის ჯალათებს: ედუარდ შევარდნაძეს, ელდარ შენგელაიას, ჯაბა იოსელიანს, ზურაბ ჟვანიას, თენგიზ სიგუას, თენგიზ კიტოვანს და სხვებს. საქართველოს დამაქცევარნი და ქართველთა სისხლისმსმელები დღესაც არხეინად გრძნობენ თავს! თვით ილია-II-ც ამ დამნაშავეების გვერდით იდგა ყოველთვის და მშვიდად უმზერდა საქართველოს განადგურებას! იგი ქება-დიდებას არ აკლებდა ქართველი ერის ჯალათებს. მას დიდი წვლილი მიუძღვის ქართველი ერისა და უფლის წინაშე ჩადენილ დანაშაულში!